Mierlo-Hout- Deze keer waren wij te gast in de Slegersstraat in Mierlo-Hout nabij Helmond en wel bij Koos van Gestel en zijn Henny. Om alleen al in deze ‘duivenstraat’ het beste te spelen moet je wel van heel goede huize komen. Op korte afstand van elkaar wonen daar o.a. Wim van de Laar, Van Gestel en ook Jan Verhees. Mannen met geweldige duiven en tegenstanders van formaat.
Geen eendagsvliegen maar duivensjappers die jaar in jaar uit sterk spel leveren en de te kloppen mannen zijn in de CC Helmond en de Midfondclub Oost-Brabant.
Reden voor mij om een richting Mierlo-Hout te toeren en Koos en Henny een bezoek te brengen om een en ander eens uit de doeken te doen en tevens verslag te doen van weeral een zeer sterk gevlogen seizoen.
Amper gezeten bij Koos en Henny bemerkten wij dat Koos alles bewaard, kranten, krantenknipsels, stamkaarten en noem maar op. Opvallend is dat hij in die hele berg historie ook nog eens vlot iets weet te vinden.
Als eerste kreeg ik een artikeltje voorgeschoteld wat ik 25 jaar geleden heb geschreven over Koos zijn ome Karel, ofwel Karel Verschuren. In de rubriek van destijds “De Ware Kilometervreters” wordt de H65-707359 voor het voetlicht gehaald.
Deze absolute topper werd geboren uit een koppel eitjes wat Karel, toen hij in 1965 met duiven begon, kreeg van zijn zwager Harrie van Gestel, de vader van Koos. Deze 359 was echt een kanjer. Gespeeld t/m 1974 kwam hij aan een totaal van 121 prijzen (zonder dubbelingen) over 31614 prijskilometers. Hiervan waren 78 prijzen 1 op 10. In Wie heeft ze beter passeerde hij in 1974 de 100.000 punten grens, en dat zonder een fondvlucht te vliegen.
Na zijn dood werd ‘De 359’ opgezet om later toen Karel Verschuren overleed samen met zijn baas begraven te worden.
Met deze geweldige klepper zijn we direct al bij de eerste stappen van Koos van Gestel in de duivensport. Hij kreeg die van huis uit met de paplepel ingegeven door vader Harrie, destijds een zeer gevreesd tegenstander in de Helmondse contreien.
Toen Koos zelfstandig met de duiven begon trok hij Karel Verschuren aan als verzorger en het ging gelijk de goede kant op. De duiven waren gehuisvest boven in de werkplaats. Het basismateriaal waren uiteraard duiven van vader Harrie. Ook kocht Koos drie duiven van Rien van Dalen. Hierbij was de NL 77-1984149, een kleinzoon van De Meeuw van dokter Piet Linsen. Het werd een van de drie beste duiven die Koos ooit op zijn hokken had. Ook werden duiven gehaald bij Edmond Tournier in Lommel. Door de jaren heen heeft Koos op verschillende plaatsen met duiven gespeeld. Hij verhuisde naar Mierlo en had daar een huis met 5½ ha. grond. ‘De plak was zo groot’, zei Koos, ‘dat ik vanuit mijn huis de andere kant van mijn land niet kon zien’. In 1983 werd weer verhuisd en nu naar de Mierloseweg. De duiven werden overgewend en geloof het of niet maar dat jaar werd Koos kampioen van Midfondclub Oost-Brabant.
Voor vader Harrie bouwde Koos aan huis aan de Kaukasus. Maar toen het huis klaar was en er mensen uit de buurt protesteerden tegen de bouw van een duivenhok wilde vader Harrie er niet meer wonen. Koos trok er toen zelf maar in en hield er duiven, maar de prestaties werden dusdanig slecht dat Koos er mee wilde stoppen.
In 1990 ging Koos samenspelen met Danny onder de naam Koos van Gestel Danny, een vruchtbare combinatie gezien de sterke prestaties die jarenlang geleverd werden. Toen werd ook in feite de basis gelegd voor de huidige kolonie.
Goei zijn nog altijd de beste
Dat gebeurde met een stel duiven van Carolus van Herk en zijn zonen Ad en Carolus jr. Duiven die direct al succes brachten, zoals De 15 die de 2e Chateauroux speelde tegen 12.000 duiven. Ook De 22 nestzuster van De 23 (1e Gouden Crack en 1e ZK-ring 1992) was een bovenste beste. Als Carolus samen met zijn gezin bij Koos op bezoek kwam bracht hij wel eens een jonge duif mee “een uit het hart” en dat betekende echt iets bij onze betreurde sportvriend uit Netersel. Een van die ‘hartjes’ De 760 was een echte geweldenaar.
Ook besloot Koos naar Ludo Claessens te gaan om daar wat van die razendsnelle duiven te halen. Dat viel in eerste instantie niet mee. Koos was die dag al eens aan de deur geweest maar kreeg geen gehoor. Toen hij later op de dag nog eens ging kijken liep daar juist Peter van Raamsdonk achterom. Koos besloot hem maar na te lopen maar moest naar zijn zeggen zijn voet tussen de deur zetten, want Ludo wilde hem in eerste instantie niet binnenlaten. Na veel vijven en zessen lukte dat toch. Om een lang verhaal kort te maken…in 1992 verhuisden er zo’n 20 duiven van Ludo naar de hokken van Koos en Danny. Duiven van de allerbeste afkomst met het bloed van o.a. De Blauwe ’59; De Zot 800; Volle broer 1e nat. Orleans; Broer 2e Gouden Crack, Supercrack 69 en 3e Orleans;
Volle broer van de Zot; Broer van Kleine Olympia enz. enz.
De jongen uit de Claesssens duiven presteerden geweldig. De kwekers werden later weer verkocht, maar de nazaten presteren tot op de dag van vandaag.
In 2005 toog Koos nog eens naar Ludo en kocht er een doffer om tegen een duivin te zetten die hij eerder op een verkoop had gekocht. Dit duifke kwam uit 94-369 De Supercrack 69 x 97-802 Golden White. Voor de kweek 2006 kreeg Koos een doffer te leen uit een kleinzoon van Supercrack 69, gekweekt uit Late Lichte x Grote Katoog. Acht jongen werden er uit gekweekt waarvan er zeven over zijn gebleven. Vooral op de twee vluchten vanuit Orleans lieten zij zich zeer goed zien.
Ook kocht Koos voor een pak groene brieven ‘De Oude Toon’, een formidabele klepper van Toon Nouwen die het presteerde om vier weken achtereen de 1e prijs van helmond te spelen. Deze Oude Toon gekoppeld aan De 03 Kampioensduif MFC Oost-Brabant gaf de Late 50. Met deze late werd nooit gespeeld. Hij werd gekoppeld aan een Claassen-duivin en gaf diverse extra duiven, o.a. de vader van de twee nestzusjes